• Páginas

  • Categorías

  • Archivos

> Komunikatua: EHGAM / Aldarte > TRANSEXUALITATEA DESIKIATRIZATZEAREN ALDEKO PLATAFORMA

  • TRANSEXUALITATEA DESIKIATRIZATZEAREN ALDEKO PLATAFORMA
  • EHGAM-DOK, 2008-12-02 # Jaime Mendia(EHGAM-BIZKAIA taldekoa) / Lala Mujika (ALDARTEko kidea)

1990eko maiatzaren 17an, Munduko Osasun Erakundeak (MOE) homosexualitatea atera zuen Nazioarteko Gaixotasunen eta beste Osasun- Arazoen Sailkapen Estatistikotik (CIE-9, oraingo CIE-10ren aurreko bertsioa). Erresuma Batuko gobernuak gauza bera egin zuen 1994an eta, ondoren, Errusiar Federazioko Osasun Ministerioak 1999an eta Txinako Psikiatria-Elkarteak 2001ean. Lehenago, APAk (Iparramerikako Psikiatria Elkartea) 1973an ebatzi zuen, aho batez, homosexualitatea ateratzea Buru-nahasteen Eskuliburu Diagnostikoaren bigarren edizioko (DSM-II, oraingo DSM-IV delakoaren aurreko bertsioetako bat) Desbideratze Sexualen ataletik.

Erabaki hauek, duda barik, aurrerapauso nabaria izan dira sexu-aniztasunaren aitortze-bidean, eta baita gay-lesbianen aitortze sozialarenean ere. Izan ere, inoiz zalantzan jarri beharko ez ziratekeen duintasun eta zilegitasun gizatiarrak lortu dituzte gay-lesbianek, buru-nahasteen tratatuetatik ateratze horien bidez.

Baina, askatasunaren eremuan eginiko aurrerapen hori beste zerbaitek mantsotzen du: transexualitateak buru-gaixotasunen zerrendotan dirau. CIE-10ean, adibidez, transexualtasuna nortasun sexualen nahasteen artean agertzen da F 64.0 goiburukoan eta, era berean, DSM-IVan ere agertzen da F 64.X kodearekin.

2012 urtean APA-k DSM-IV berrikusiko du, hori dela-eta nazioartean batzuk hasi dira eskatzen Genero Nortasun Nahasteak (GNN) DSM-IV zerrendatik atera ditzatela berrikuste horretan. Batzu horiek esten dute, lehenago homosexualitatearekin gertatu bezala, transexualitate eta transgenenerismoaren inguruan dauden ezjakintasuna, estigma eta aurreritzia direla buru-gaixotasunen zerrendan mantentzeko arrazoi bakarrak. Zientifikoki gaur ez dago esaterik transgenerismoa eta transexualitatea buru nahaste direla, lehenago homosexualitate eta lesbianismoarekin gertatzen zen modu berean.

GNN-ak buru-nahasteen zerrendatik behin-betiko ateratzeko plataforma bat sortzea da idazki hau sinatzen dugunon nahia. Hots, lehen aipaturiko berrikustean eskaera egitea. Jakin badakigu ateratze honek GNN-ak beste hainbat buru-gaixotasunen zerrendatatik (CIES , adibidez) ere ateratzea ekarriko duela. Hala gertatu zen homosexualitatearen kasuan.

Plataforma gune zabal eta anitza izatea da gura duguna, ateratze hori nahi duten lagunak biltzen dituena. Plataforma pertsonek osatua izatea pentsatu dugu, eta ez elkarte edo erakundeek, uste dugulako pertsonaren oinarrizko eskubidea dela buru-gaixotzat hartua ez izatea, izan nahi duena izateagatik eta, baita ere, pertsonok, eta ez elkarteek, konprometitzen garen neurrian, eskubide horren exijentziak indar hadiagoa izango duela pentsatzen dugulako.

Plataforma bultzatzen dugunok bertan parte hartzera gonbidatzen zaituztegu eta funtzionamenduaz, lan-ildoez, partehartzaileer arteko koordinazioaz eta abarrez arituko garen bilera batera etortzeko deia egiten dizuegu.

Plataforma bultzatzen dugunok funtzionamenduaren alderdi batzuk jorratu ditugu, irekiak direnak eta abiapuntutzat erabili daitezeenak, nola funtzionatu nahi dugun pentsatzen hasteko. Ondoko hauek dira:

o Uste dugu Plataformaren lehetasuneko lana izan beharko zela transexualitatea, berez, gaixotasuna ez delako ideiaz gizartearen haibat sektore kontzientziatu eta sentsibilizatzea.
o Hiru ardatz izango lituzkeen oinarrizko lan-funtzionamendua proposatuko da eztabaidatzeko:

1. Kalea, politika eta komunikabideak.
2. Hezkuntza-unibertsitateak-kultura.
3. Buru-osunaren sektorea (psikiatrak, psikologoak, antropologoak, soziologoak…)

2008ko abenduaren 11rako proposatzen dizuegu bilera.

> Berria: Abenduak 1 > XINGOLA GORRIAK, EZ AHAZTEKO

  • Xingola gorriak, ez ahazteko
  • Hiesaren aurkako egunean zenbait jarduera egin dituzte
  • Irutxuloko Hitza, 2008-12-02

Eguraldiak ez zuen batere lagundu, eta hori dela-eta, Bulebarreko arkupeetan jarri behar izan zituzten beren mahaiak Ehgam eta Acasgi elkarteetako kideek. Eguerdian informazioa banatzen aritu ziren. Informazioaz gain, kondoiak eman zizkieten mahaira hurbildu zirenei. Eta nola ez, hiesaren aurkako egunaren ikurra, xingola gorria ere, banatu zuten. Eguraldi txarra egin bazuen ere, material asko eman zuten elkarteok. Gehituk Bretxan jarri zuen karpa eta clown-ikuskizun baten bidez hiesaz ohartarazi zituen inguru horretan zebiltzan herritarrak. Arratsaldean elkarretaratzea egin zuten Egian, Teresa de Calkuta plazan.


Joan den astean hiesaren aurka atzo egin beharreko jardueren berri ematean Gehitu, Ehgam eta Acasgi elkarteetako kideek dei egin zieten erakundeei, krisiak krisi, osasun arloari bideratu beharreko dirua ez gutxitzeko. Hain zuzen ere, ildo horretatik jo zuen atzo Rafaela Romero Batzar Nagusietako presideneteak. Ikerketa lanekin eta prebentzioan eragiten duten hezkuntza programekin jarraitu behar dela nabarmendu du Romerok. GIBa -Giza Immunoeskasiaren Birusa- 700 gipuzkoarrek dutela azpimarratu du Batzar Nagusietako presidenteak eta «katastrofe hori» gelditu behar dela erantsi du.


Prebentzioa izan da aurtengo abenduaren 1aren aurreko egunetan gehien entzun den hitza. GIB birusak kutsatutakoez gain, sifili edo gonokozia kasuek gora egin izana oso kezkagarritzat jo dute, gaixotasun horiek azken finean hiesa bera ezkutatzen dutelako. Hain zuzen ere, prebentzioan eragiteko, otsailetik aurrera GIBaren froga botiketan doanegin ahal izango dela iragarri dute. Gipuzkoako sei botiketan egin ahal izango da, hain justu.

  • David Brun · Acasgi elkarteko kidea
  • «Ez dago erlaxatzerik; hiesak hor darrai»

Gehitu, Ehgam, Acasgi… Hainbat elkartetako kideak aritu ziren atzo Hiesaren inguruko informazioa, xingola gorriak eta preserbatiboak banatzen atzo. Acasgi Hiesaren Aurkako Gipuzkoako Herritar Taldea da, eta Groseko David Brun talde horretako kide da.


Hiesaren kontrako eguna kontzientziazio eguna al da?

Ez. Egun bakar batean ez dago kontzientziatzerik. Hemen gaudela esan nahi diogu jendeari, hiesa denborarekin aldatzen doan pandemia dela; egia da botikak agertu direla, baina era berean gaixotasunak botikei iskin egiten die denboraren podeioz


Hiesa duten herritarren kopuruari buruz kezkatzeko moduko datuak eman dituzue elkarteek.
Mundu guztiak du informazioa, baina gero… Hiesak ez du eragina bakarrik garapen bidean dauden herrialdeetan.


Zer aholku emango zenieke herritarrei?

Ez dezatela pentsa bereziak direla eta gaixotasuna ezin dela haiengana iritsi. 25 urte dira hiesa agertu zela eta denboraren poderioz, batez ere hedabideetan etengabe ez dagoelako hainbatek ez dio beldurrik; hala ere, arriskuak bere horretan darrai. Ez dago erlaxatzerik.

> Komunikatua: CESIDA > GIBAREKIN ETA HIESAREKIN BIZI DIREN PERTSONEN GIZA ESKUBIDEEN ERRESPETUAREN ALDE

  • HIESAREN NAZIOARTEKO EGUNA MANIFESTUA
  • GIBarekin ETA HIESarekin BIZI DIREN PERTSONEN GIZA ESKUBIDEEN ERRESPETUAREN ALDE, DISKRIMAZIOAREN ETA ESTIGMATIZATZEAREN AURKA
  • CESIDA, 2008-12-01 # GIB/HIESaren ESTATU KOORDINAKUNDEA

Aurten GIBaren eta HIESaren inguruko mobilizazio globalaren 20. urteurrena ospatzen da. 1988tik, abenduaren lehen egunean mundu mailan agertzen gara eta gure indarrak batzen ditugu GIBaren inguruko arazoak ikus arazteko asmoz. CESIDAko kide garen 70 elkarteek argi utzi nahi dugu, beste urte batez, beste behin, GIBaren arazoak guztioi modu berean eragiten gaituela, gure orientazio sexuala, gizarte baldintzak, etnia edo bizitza estiloa kontuan hartu gabe.


Hala ere, populazioaren sektore batzuk dituzten baldintzek GIBaren aurrean zaurgarriagoak diren testuinguru batera daramatza. Emakumeak, etorkinak, beste gizon batzuekin sexu harremanak dituzten gizonak, transexualak eta askatasun kendu dieten pertsonek arreta berezia behar duten egoerei aurre egin behar diete.


Arlo horretan bertan, gazteriak heziketa afektibo sexualean gabezia dituen eszenatoki bati aurre egin behar diote, horregatik eskatzen dugu Legea zentzu horretan betetzea, premiazko gizarte beharrizan bat delako.


Azken hamarkadan HIESa duten kasuetan eta diagnosi berrietan pixkanakako beherakada izan badugu ere, ehuneko handi baten berantiarrak izaten jarraitzen dute, eta babesik gabeko harreman heterosexualek estatuko diagnosi berrien ia %50ekoa da. Transmititu daitezkeen beste infekzio batzuek gora egin dute eta beste gizon batzuekin sexu harremanak dituzte gizonen kasua eta etorkinen komunitatea oso kaltetua dauden sektoreak izaten jarraitzen dute.


Gaur gure ahotsak eta gure presentzia batzen ditugu gure estatuan osasun arreta eta prebentzioaren ekitatearen printzipioaren inguruan; aho bete hortz ikusten baitugu pertsonak ezberdin tratatzen dituztela bizi diren Erkidegoaren arabera, eta baita GIBaren inguruan lan egiten duten taldeek ere beraien medioak murriztuta eta prestazioak gutxituta ikusten dituztela, egoera horien aurrean hitz egiteko espaziorik aurkitu gabe.


Gaur hemen gaude premiazkoa delako gure gizarteko emakumeen beharrizanei erantzungo dieten ekintza ezberdinak aurrera eramatea , GIBak modu zehatzean eragiten baitie eta beraien egoera kontuan hartzea ezinbestekoa delako genero ikuspegitik diseinatuko diren estrategiak garatzeko. Gogoan izan behar dugu emakumeak zaurgarriagoak direla GIBaren inguruan, gizarte patriarkal bat inposatzearen testuinguruan bere gorputzean eta osasunean eragina duten erabakiengan historikoki izan duten kontrol ezaren ondorio bezala.


Gaur askatasuna kendu dieten pertsonen bazterketa-egoera azpimarratu nahiko genuke, beraien egoera zehatzak alternatiba berrien aurrean desabantailan egotea baitakar, batzuetan errealitatearekin kontzientziatuta ez dagoen sistema baten menpean egotera eramaten dituztenak. Organismo publikoen koordinazioa ezinbestekoa da eta hala eskatzen dugu.


Gaur GIBa duten pertsonek jasan behar duten estigmatizazio eta diskriminazioarekin bukatzeko beharrizana argi utzi nahi dugu, beraien bizitzak GIBaren inguruan birplanteatzen dituzten pertsonen kasua, indiferentziak eta mesprezuak eragindako tratu txarren biktima ez izateko. Diskriminazioa abusu eta injustizia ekintza bat da aukera berdintasunaren eskubidea urratzen duena, GIBa duten pertsonena eta pertsona horienganakoa, eta horrelako jarrerak ezin dira gizarte demokrata baten Onartu. Beraien beldur propioen biktima, alternatiba ikusgaitzak bihurtzea da, beraien osasun egoeran modu ezkorrean eta nabarmenean eragiten duena. Espazio komun honetatik gure mezua populazio guztiari helarazi nahi diogu, inoiz baino gehiago, GIBa edo HIESa duten pertsonak gizartean parte hartze osoa dutela ikusi egin behar dela ulertzen baitugu, gaur egungo errealitatea aldatzeko ezinbestekoak baitira.


GIBaren inguruan lan egiten dugun entitateek egoera hori aldatzen saiatzen gara, pertsonei beraien gizarteratzea ahalbidetzeko baliabide eta tresnak eskaintzen dizkieten ekintza zehatzak burutuz, arlo legalean ere babesa ematen zaie, medioak, ezagutzak eta aholkuak emanez. Modu berean, beraien egoerei aurre egiteko pertsonak enpoderatzen saiatzen gara, baina beharrezkoa da erantzun sendo eta global bat, orokorrean populazioaren mitoak eraistera zuzendutakoa, eta erantzun hori Administrazio Publikotik etorri behar da.


Instituzio publikoen laguntza eskatzen dugu, estatu mailakoan zein erkidego mailakoak ere, gure lan eta esfortzuan modu egokian eragingo duen koordinazio eraginkorragoa beharrezkoa ikusten dugu. Horregatik beharrezkoa da botere publikoek ez ahaztea, osasun arreta eta aurrerapen zientifikoen arloan egin diren aurrerapenak eta joan den denbora igarota ere, oraindik egiteko asko geratzen dela.

Gaur helburu komun batzuen alde lan egiteko deialdia luzatzen dugu, Giza Eskubideen markoan emango den berdintasunezko gizartea garatzeko beharrezkoak diren baldintzak ekarriko dituzten helburuak, GIBarekin eta HIESarekin bizi diren pertsonen lan eta bizi baldintza duinak bermatuko dituzten helburuak. Baina horrek ez du zentzurik eskemak aldatzen ez badira eta estereotipoak suntsitzen ez badira, GIBaren aurrean ezberdintasuna jarrerak markatzen duela uste baitugu.

> Komunikatua: Donostiako Koordinadora Feminista > ZIRIA SARTZEN DIGUZUE, GU ERAILTZEN JARRAITZEN DUZUE

  • ZIRIA SARTZEN DIGUZUE, GU ERAILTZEN JARRAITZEN DUZUE
  • INDARKERIA MATXISTARI ERANTZUN!!!!
  • Donostiako Koordinadora Feminista, 2008-11-25

Gaur, azaroaren 25a, Indarkeria matxistaren kontrako nazioarteko egunean, berriz ere urteroko salaketa egitera gatoz: erailtzen jarraitzen gaituzte.


Aurten, emakumeen erailketen etengabeko jarioa ikusten ari gara,; erailketa hauen oihartzuna, tamalez, hutsaren hurrengoan geratzen da, eta: erailtzen jarraitzen gaituzte.


Egoera honek agerian uzten du ez dagoela aurrerapenik, ez nahikorik, behintzat. Indarkeria matxistaren eztabaida publikoa ez dago behar den lekuan kokatua, horren adibide, medioetan indarkeria matxistaren izendapena ematea kostatzen ari zaiguna eta gaur egun, oraindik ere, albistegiren batean pasio-krimentzat jotzen dituzte asasinatu hauek. Eta orain, gainera, krisiaren gaiarekin, beste argumentu bat gehiago dute emakumeak erailtzeko: lanetik bota dute eta desesperatua zegoen,… etab.


Emakumeontzat krisia konstantea da, pobreziaren feminizazioak gure inguruko pobreenak izatea eragiten du, eta, dakigunagatik, datozen murrizketek gugan izango dute eragina batez ere.


Feministok ezin dugu sinetsi horrelako sarraskiaren aurrean klase politikoak duen pasibotasuna. Nazkatuta gaude politikoak argazkietan ikusteaz, indarkeria ze txarra den esanez, baina sekula ere ez ditugu entzuten matxismoa kondenatzen.


Sistema matxistarekin bukatzen ez badugu, ez dugu amaituko indarkeria matxistarekin; sistema patriarkalaren alderdi guztiak identifikatu eta sustraitik suntsitzeko konpromiso sozialik ez baldin badago, ez dute ezertarako balio neurri asistentzialek.


Indarkeria matxista, sistematikoki emakumeak diskriminatzen dituen sistemaren borreroa da, emakumeon eskubideak ezabatzeko kontrol mekanismoa.


Kalean emakume bat bortxatzen dutenean, denak mehatxatzen gaituzte, emakume guztiok sentitzen baitugu kalea ez dela leku segurua. Emakume bat erailtzen dutenean, ematen ari diren mezua da, esaneko emakumeak ez baldin bagara edota zintzo portatzen ez bagara, hil egin gaitzaketela.


Indarkeriaren patriarkalaren aurrean, botere publikoei zera eskatzen diegu: onartzen dituzten plan eta protokolo miresgarri horiek betetzeko, behar den dirua jar dezatela; aurrekonturik gabe hutsean geratzen baitira asmo on guzti horiek. Aurrekonturik gabe, politikoki erabiltzeko tresnak besterik ez direlako, eta erreala ez den irudi publikoa ematen dutelako; egoera benetan tamalgarria izan arren, alarma soziala txikiagoa eginez.


Guzti honengatik, gaur, beste urte batez, salaketa egitera gatoz hona: ziria sartzen eta erailtzen jarraitzen gaituztelako. Emakumeei dei irmoa egin nahi diegu, indarkeriaren kontra antolatzen jarraitzeko, erasotzat hartzen dugun guztia salatzeko libre sentitzeko, injustizi sozial honen aurka borrokatzeko, geure buruaz jabetzeko, erasoen kontra autodefentsa erabiltzeko eta kaleak betetzeko gaur egun, XXI. Mendean, bizi dugun feminizidio honi erantzuna emateko. Indarkeria matxistari erantzun!!! Gora feminismoa. Gora emakumeon borroka!!

> Iritzia: IÑIGO AIERTZA > HOMOFOBIA

  • Homofobia
  • EHGAM-DOK, 2008-11-19 # Iñigo Aiertza

Aupa lagunok!


Berriz ere homofobia kasuak barra barra ditugu hedabideetan barrena.


Atzo E.H.G.A.M.-en webgunean Carlos III ospitaleak guregaitik duen irizpidea irakurri nuenean, jenio bizian ez jartzeagaitik, ia barrez lehertu nintzen.


Badira 3 urte homosexualen arteko ezkontzan legeztatu zirela, baina badirudi gizartearen gehiengo batek, eta okerrenak “osasun zerbitzuetako profesionalak, eta oso ezkertiar eta aurrerakoitzat dituztenak beraien buruak” Progresioaren bideak ez dituela 3 urteko fasean homofoboak gizarteratu.


Gehituko kide den Sergio Iñiguezek esaten zuen espainiar estatuan ez dagoela homofobiarik, egia da munduan zehar hainbat herrialdeetan homosexualitatea heriotz eta espetxe zigorrarekin amaitzen dutela, hemen lanak bukatzeke ditugu, eta ezin dugu besoak gurutzatuta geratu Sergio Iñiguez jauna.

> Iritzia: Imanol Alvarez > BINARISMOA ETA ZIKLIKOTASUNA

  • Binarismoa eta ziklikotasuna
  • Argia, 2008-11-16 # Imanol Alvarez

Nire ingurumarian binarismo hitza bolo-bolo dabil azken boladan. Zer ote den binarismoa? Bada, gizonak eta andreak baino ez daudela defendatzeari esaten zaio binarismo. Alegia, homosexualak ala heterosexualak baino ez daudela; edota aktiboak ala pasiboak…

Euskal gay mugimendua sortu zenetik, nire taldean beti aldarrikatu dugu egon badaudela pertsona batzuk –gure kulturan tradizioz gizonezkoari atxiki zaizkion ezaugarri biologiko, psikiko zein portaerazkoak dituzten modu berean– emakumezkoari omen dagozkion ezaugarriak ere badituztenak; edota grina homosexualak dituzten bezala, grina heterosexualak ere badituztenak… Are gehiago, agian gomendagarriena tartean egotea dela ere aldarrikatu dugu, berezkoagoa, naturalagoa, aberasgarriagoa… delakoan.

Orain binarismoaren kontzeptua –eta berarekin dakarren haren kontrako borroka– zerbait berritzat aurkezten zaigu, queer teoria gaurkotuaren bidez. Gutariko askok, aldiz, duela hogeita hamarren bat urte gauza bera esaten genuen; hori bai, beste terminologia batekin: rol bipolarrez aritzen ginen, bipolarismoaz alegia. Bizitzan dena ziklikoa dela esan ohi da. Modak, gerrak, ideologiak… denak itzultzen ei dira ziklikoki, pitin bat aldatuta bada ere. Binarismoa ez da salbuespen.

Ondo deritzot, halere, ziklikotasunari, besteak beste, batean kontua ondo ateratzen ez bazaigu, hurrengoan, lezioa ikasita, hobeto egiteko beta izango dugulako. Argi baino argiago dago nire belaunaldikook ez ginela batere arrakastatsuak izan, mundua ez zela beltza ala zuria, kolore askotakoa baizik, aldarrikatzean. Sexualitatea ere anitza edo askotarikoa dela errepikatu dugu etengabe hiru hamarkadotan. Inor gutxi konbentzitu dugu ordea. Argi baino argiago dago, era berean, nork bere baitan eginiko hausnarketa milaka aldiz sendoagoa izaten dela, besteengandik jasotakoa baino.

Dena den, gorago esandakoaz kontrara, bueltatu dena ez da izan binarismoa bera, beraren inguruko –aurkako– teorizazioa baizik. Izan ere, historikoki dena bitan zatitu dugu, gizabanako bakoitzari horren araberako etiketa jarri diogularik: espainolistak eta abertzaleak, batuaren aldekoak eta euskalkien defendatzaileak (Euskaltzaindia vs. Euskerazaintza), “demokratak” eta “biolentoak”… Ene iritziz eta desioz errotik erauzi beharko genuke sentimendu eta ideiei mugak eta etiketak ipintzeko joera, eta aniztasuna onartu.

Ea egungo gazteek lortzen duten arrakasta handiagoxea! Zail dute, alajaina!

> Komunikatua: Donostiako Koordinadora Feminista > EMAKUMEAK GORROTATZEN DITUZTEN GIZONEZKOAK

  • Emakumeak gorrotatzen dituzten gizonezkoak
  • Donostiako Koordinadora Feminista, 2008-10-30

Joan den astean Donostiako Loiolako Erribera auzoan neska bat bortxatu zuten. Berehala etorri ziren erreakzioak. Era guztietako komentarioak entzun ditugu, izugarrienak etorkinen kontrakoak izan dira, bete batzuk auzoaren argiztatze txarrari errua botatzen diote.


Baina zoritxarrez hau ez da gure hirian gertatu den eraso bakarra. Aurten ertzaintzak 102 gizonezko atxilotu ditu askatasun sexualen kontrako delituengatik; iaz baino % 22 gehiago.


Aurten bost emakume erail dituzte Euskal Herrian, eta Estatu españolean 70 eta 90 emakume artean hiltzen dituzte urtero. Madrileko Instituto de la Mujerren datuen arabera Estatu españolean zortzi bortxaketetatik bakarra salatzen da, eta urtero 20.000 emakume inguru bortxatuak izaten direla kalkulatzen da. Europako Kontseiluak 2000.urtean jada esan zuen, 16 eta 44 urte arteko emakumeen baliaezintasun eta heriotza arrazoi nagusiena indarkeria sexista dela.


Errealitatea gordina da. Eraso matxistak etxe barruan zein kanpoan ematen dira, argiarekin eta argirik gabe, eta erasotzaileak herrialdeko zein kanpoko gizonak dira, baina guztiak ere emakumeak gorrotatzen dituzten gizonak dira.


Beraien desio, beldur eta miseriak gure eskubideen gainetik jartzen dituzten gizonak. Baina badirudi beti arazoaren arrazoiak estali nahi direla. Ez da emigrazioa, ez da prekarietatea, ez da alkohola, ez da maitasuna. Emakumeak gorrotatzen dituzten gizonezkoak dira.


Auzoak argiztatu egin behar dira, noski, baita hiriko puntu beltzak ezabatu ere. Baina ez da iluntasuna beldurtzen gaituena, baizik eta iluntasun horretan ezkutatuta egon daitekeena. Emakumeak gorrotatzen dituzten gizonezkoak.


Joan den larunbatean izandako bortxaketa honen ondorioz, ezezagunak zitzaizkigun eta ezagutu behar ditugun datuak azaleratu dira. Eraso matxistei buruzko gardentasuna eta informazioa nahi dugu. Erasotzaileak zeintzuk diren jakin nahi dugu.


Badakigu bortxaketa eta eraso gehienak ez direla salatzen. Hori horrela, emakume erasotuak egindako denuntzia eraginkorra izan dadin erraztasun handienak eman behar dira.


Ez dugu alarmistak izan nahi, erasoak ez dira gehitu, gauza da, gehiago denuntziatzen direla, gehiago direla beraien erasotzaileak salatzen dituzten emakumeak. Bizitzeko eta askatasunean gure eskubideez gozatzeko eskubidea errebindikatzen dugu.


Beste mundu bat behar dugu, beste balore batzuetan heziak izan behar dugu. Gorrotatu, eraso eta hiltzen gaituzten gizonekin, bukatu behar dugu. Matxismoarekin bukatu behar dugu. Ez dugu nahi bizitza osoan erasoak salatzen aritzea. Bukatu daitezen nahi dugu. Aski da!.

Gure elkartasunik beroena helarazi nahi diegu emakume erasotu guztiei. Denak izan gara behin edo behin erasotuak. Baina guzti horren gainetik gure bizitza dago, gure askatasuna, gure desio eta ilusioak. Beldurrik gabe bizitzeko eskubidea. Kalea eta gaua ere gureak dira.

> Berria: Salaketak > GIPUZKOA: ZUBIETAN "MAKROKARTZELA" ERAIKITZEAREN AURKA MOZIOAK AURKEZTUKO DITUZTE UDALETAN

  • Zubietan «makrokartzela» eraikitzearen aurka mozioak aurkeztuko dituzte udaletan
  • Egungo kartzela eredua baino alternatiba «humanoagoak» eskatu ditu hamaika eragilek osatutako plataformak
  • Berria, 2008-10-18 # Ainhoa Sarasola · Donostia

Espainiako Gobernuak Zubietan (Gipuzkoa) eraiki nahi duen espetxearen aurkako mozioak aurkeztuko ditu udaletan Gipuzkoako Makroespetxearen Aurkako Plataformak. Mozioaren bidez, «Zubietako espetxe ereduaren edo makroespetxearen eraikuntza egitasmoaren aurkako jarrera» agertzeko eskatuko die taldeak Gipuzkoako udalei. Izan ere, plataformako kideen ustez, bada egungo kartzela araudia eta eredu judiziala baino alternatiba «humanoagorik».


Mozioan, lau puntutan jasotako akordioak bere egiteko eskatzen dio plataformak Udalari. Batetik, bergizarteratzearen helburuari lehentasuna emanez espetxe politika «aurrerakoiago eta gizatiarrago baten» alde egiteko. «Askatasuna kendu beharrik gabeko neurrietan» oinarritutako eredua hobesteko ere galdegiten dio. Eta neurri horien artean hauek aipatzen ditu: zigor betetze alternatiboak droga menpekotasuna dutenentzat; tutelatutako guneak zigortutako emakumeentzat eta beren kargu haurrak dituzten amentzat; zerbitzu berezituak buruko gaitzak edo kronikoak dituzten presoentzat; laguntza programak lanerako eta heziketarako, eta bergizarteratze zentroak, besteak beste. «Horiek eta beste alternatiba batzuk gizatiarragoak, eraginkorragoak eta merkeagoak ere badira», dio plataformaren testuak.


Hirugarren puntuak dio «ezarri nahi duten makroespetxe ereduak» ez duela aurrez aipatutako helburuetako bakar bat ere betetzen. Are gehiago, Eusko Legebiltzarrean 2006ko otsailean Eusko Legebiltzarrean makroespetxeen desagerpenari buruz gehiengoz onartutako legez besteko proposamenaren aurkakoa dela dio. Hala, azken puntuan, Zubietako egitasmoaren aurka eta eredu berri baten alde agertzeko eskatzen diote Udalari, eta Espainiako Espetxe Erakundeetako Zuzendaritza Nagusiari jakinarazteko.


Donostiako EB-Aralar udal taldeak azken puntua aldatuta aurkeztuko du Udalean plataformaren mozioa. «Zigorrak betetzeko beste eredu baten alde» azaltzeko eskatzen dio EB-Aralarren testuak Donostiako Udalari.


Askotariko eragile eta alderdik osatzen dute plataforma; Loiola Etxea, Arrats elkartea, Zubietako Herri Batzarra, Arabako Salhaketa, LAB eta CNT sindikatuak eta ezker abertzalea, Aralar nahiz Ezker Batua daude partaideen artean. Era berean, Drogaren Erakunde Elkartea, Astigarragako Espetxeetako Pastoraltza, Laneratzeko eta Gizarteratzen Laguntzeko Sarea (RAIS), EHGAM, Kale Gorrian eta Donostiako Eusko Alkartasunak ere sostengua azaldu diote ekimenari.


«Makrokartzela» datutan
«Espetxeetako egoera lazgarriak bildu gaitu, espetxe berrien eraikuntza planek eta, batez ere, arazoaz jabetu izanak», adierazi dute plataformako kideek. Egun «batak besteari eragiten dizkiogun kalteak nola konpondu» galdetzean gehienetan «espetxera sartuz» erantzuten zaiola uste dute. Ordea, adituek hobetsitako beste aukerei buruz gutxitan pentsatzen dela diote. Hala, «gizarteko gatazkei irtenbide humanoagoa» emate aldera, beste gizarte taldeetara iritsi nahi dute plataformakoek.


Euren hitzetan, oraindik ez dago Zubietako espetxearen inguruko aski informazio. Arduradunen arabera, 700 presorentzako lekua izango du. Gizarteratze zentroa ere aipatu izan dutela, baina «gizarteratzeari lehentasuna emateari buruz hitz egiten badute ere» oraindik zentro hori non, nola eta noiz eraikiko duten ez dutela zehaztu salatu dute. Espainiako Espetxe Erakundeen menpeko presondegietan 71.000 lagun daude egun, eta 2012rako 80.000 baino gehiago izango direla ziurtzat jo dute. Hala, hori gertatzean beste hamabost «makrokartzela» eraikiko ote dituzten galdetu zuten. Euren ustez, Martuteneko espetxea ixteak «beste espetxe eredu baten hasiera» ekarri beharko luke.

> Elkarrizketa: Iñaki Saratxaga > "BELAUNALDIAK BEHARKO DIRA ARTEAN HOMOSEXUALITATEA NORMALTZAT HARTZEKO"

  • Iñaki Saratxaga – Artista: «Belaunaldiak beharko dira artean homosexualitatea normaltzat hartzeko»
  • Erotika homosexualaren inguruko marrazki saila du ikusgai Bilboko argazkilari, bideogile eta marrazkilariak Errenteriako (Gipuzkoa) Mikelazulo elkartean. Urri osoan egongo da zabalik.
  • Berria, 2008-10-14 # Edu Lartzanguren

Iñaki Saratxaga (Bilbo, 1956) argazkilaria da, eta bideogintzan aritu izan da azken urteotan. Arte plastikoen eta ikus-entzunezkoen artean jartzen du bere mundua. Erotismo homosexuala landu du marrazkien bidez. Ero-apuntes izenburuko erakusketan ari da lana erakusten hil honetan, Errenterian (Gipuzkoa), Mikelazulo elkartean.


Nola sortu zen Ero-apuntes erakusketa egiteko ideia?
Marrazkigintza eta pinturarekin hasi nintzen ni, ikuspegi akademikotik, figurak eta gorpu biluziak lantzen. Oinarri horretatik abiatuta, eduki apur bat politikoagoa landu nahi izan dut, hau da, gay erotika eta sexualitatea. Artearen bidez gay erotismoa agerrarazi nahi izan dut. Apunteak dira, marrazki azkarrak. Horrela ikasten zen marrazketa garai batean, baina gero eta gutxiago egiten da. Bi gauzak aldarrikatu nahi izan ditut, beraz: figuraren azterketa marrazketa klasikoan, baina eduki zirikatzaileagoa ematen, jendea oraindik deseroso sentitzen delako gai horrekin.


Lehen aldiz jorratzen duzu gai hori zure lanean. Zergatik orain?
Orain arte argazkigintzan aritu naizelako, eta gai hori argazkien bidez jorratzea askoz zailagoa izango zitzaidan eta askoz garestiagoa. Izan ere, halako lanen errendimendua zero da. Bilbon bitan erakutsi ditut marrazkiok eta beste behin Bartzelonan (Katalunia), eta, denera, bi koadro baino ez dira saldu. Oso zaila da gai hori erakustea eta saltzea.


Gaia oraindik zentsuratu egiten dela esan ohi duzu…

Ia ezinezkoa da arte galeria batean zintzilik ikustea erotika homosexualaren inguruko lanak. Erotika heterosexuala ikustea ere zaila bada, homosexuala jartzea, harrigarria da. Homosexualen ezkontzak baimentzen dituen legeak egonda ere, hemen gizarteak ez du oraindik onartuta homosexualitatea. Urte asko falta dira, belaunaldiak, sexualitate hori normaltzat hartzeko bai eguneroko bizimoduan bai artean. Londresen hiru urtez egin nuen lan argazkilari gisa, eta hura askoz irekiagoa da. Espazioak badira han eta kantitate gehiago, baina, dena den, hemen bezala, zentsura eta bazterketa dago.


Zer-nolako erreakzioak jaso dituzu orain arte?
Onak. jendeak gustuko ditu marrazkiak. Izan ere, ez dira gogorrak, erotikoak dira, ez da pornografia. Teknika ere, leuna da. Ez dut asmorik gaia jorratzeko bideoaren bidez edo beste baliabide baten bidez. Horrela geratuko da. Litekeena da marrazki gehiago egitea etorkizunean, baina, betiere, teknika bera erabilita.


Nerabeei eskaini diezu erakusketa. Zergatik?

Adin horretan daudenak sentitzen dira minberen, ofiziala ez den joera sexuala dutenean. Nire aldetik, haiei laguntzeko egiten dudan ekarpen txikia da erakusketa. Izan ere, uste dut lagungarria izan dakiekeela sexu joera hori agerian ikustea normaltasunez erakusketa areto batean; gaia jorratzen duen jendea dabilela eta jendaurrean erakusten duela ikustea, alegia.


Zure esperientziatik ari zara?
Bai, gustatuko litzaidake interes eta sostengu gehiago ikustea egun hedabideetan eta ikus-entzunezkoetan gaia normaltzeko, nire belaunaldian ikusi dudana baino.

> Berria: Trans > TRANSEXUALITATEA BURUKO ERITASUNEN ZERRENDATIK ATERATZEKO ESKATU DUTE

  • Transexualitatea buruko eritasunen zerrendatik ateratzeko eskatu dute
  • Bilbon eta Donostian elkarretaratzeak egin dituzte gizartean nagusi den «gizon-emakume binarismoa» amaitzeko
  • Berria, 2008-10-12 # Ainhoa Sarasola · Donostia

DMS-IV. Hizki horiekin dago jasota buruko eritasunen Europako zerrendan transexualitatea. AEBetako zerrendan ere jasota dago, beste kode batekin. Hizkiak hizki, transexualitatea buruko eritasun gisa hartzen du egun Osasunerako Mundu Erakundeak (OME). Horrek, osasun zerbitzuetara jotzen dutenean transexualentzat prozesu «oso gogorra» dakarrela uste dute Euskal Herriko Gay eta Lesbianen Askapen Mugimenduak (EHGAM) eta Medeak kolektibo feministak. Transexualitatea buruko gaitzen zerrendatik kentzeko eskatu zuten Donostian eginiko elkarretaratzeetan, atzo.


Josebe Iturrioz Medeak-eko kideak azaldu zuenez, transexualek osasun zerbitzuetara jotzen dutenean, psikiatra baten eskuetatik pasatu behar izaten dute lehenik, eta «prozesu gogorra» da hori haientzat. «Arazoren bat baduzu, depresioa esaterako, ez dizute uzten aurrera jarraitzen». Medikuntzak halako kasuetan jarraitzen dituen metodologia eta testak ere ez direla batere egokiak deritzo. «Nola neurtzen da gizontasuna eta emakumetasuna? Amaren zapatak jartzen ote dituzun edo makillatzen zaren galdetuta?».


Osasun sistemak, gizartean nagusi diren gizon-emakume bi polo hegemonikoak indartzen dituela uste du Iturriozek, eta ez dago horren alde. «Zergatik emakume batek ezin du zakilik izan? Guk diogu sexua bera eraikia dela, eta gorputzak askotarikoak direla; hor daude intersexualak, adibidez». Ordea, intersexualei jaiotzez ebakuntza egiten zaiela, eta normalean gainera ezkutatu egiten zaiela dio Iturriozek. «Beraz, errealitate hori ez dugu ezagutzen. Beti izango dira gutxiengo bat, erreprimitzen dugun heinean».


Hala, «gizon-emakume binarismoa» gainditu, eta horietatik harago, gorputzen aniztasuna aitortzeko eskatzen du. «Horregatik diogu gure gorputzak ez daudelagaixorik edo ez direla erratzen, baizik eta gizartea erratzen dela». Tokian tokiko erakundeei transexualitatea eta intersexualitatea modu integralean eta transbersalki lantzeko ere eskatzen die. Iturriozen esanetan, ez baita berdintasunerako departamentuetan lantzen diren gaietatik aparte dagoen zerbait, «sexualitatearen barruan eta sexismoarekin erlazionatua» dagoen auzia baizik.


Iritzi berekoa da Julen Zabala EHGAMeko kidea. Instituzioetatik auzia modu osoagoan landu beharko litzatekeela dio. Urtetan transexualitatearen auzia baztertuta egon dela uste du, baina ari direla, gay eta lesbianen eskubideen aldeko mugimendutik, errealitate hori azaleratzen saiatzen. Auzia gay eta lesbianen borroka agendan dagoela dio.


Eta transexualek izan ditzaketen arazo zehatzetatik harago ere, bi sexu nagusiren binarismoak ez duela zertan hala izan behar uste du, gizartean eredu hori oso errotuta badago ere. «Dena dago guztiz markatua; komunak neskentzat eta mutilentzat, nortasun agirian sexua jartzea… adibideak baino ez dira, baina garbi erakusten dutenak egunero estereotipo oso indartsuak sortzen dituztela, eta horrek eragina badu». Ordea, inguruan kasu latzen bat gertatzean soilik jabetzen da gizartea errealitate horretaz, Zabalaren ustez. Horregatik eskatzen du arlo guztietako erakundeen esku-hartzea.


Eskaera zehatzak
Transexualitatea buruko gaitzen zerrendatik ateratzeko eskatzeaz gainera, beste hainbat eskaera egin zituzten bi elkarteek atzoko protestetan. Hormona tratamendu eta ebakuntza «askeak» aldarrikatu zituzten, psikiatraren tutoretzarik gabekoak. «Genital anbiguoekin» jaiotakoei egun gutxira egin ohi zaien ebakuntza egiteari uzteko, agiri ofizialetatik «sexua» eta «ezertarako balio ez duten antzeko datuak» ezabatzeko, eta transexualen babeserako legeak sustatzeko ere eskatu zuten.


Hala, Osakidetzako lehen artatzean «erabateko hobekuntza» eta Gizarte Segurantzan tratamendu eta ebakuntzak onartzea aldarrikatu zuten. Eusko Jaurlaritzari, berriz, Generoaren Saila sortzeko eta transexualitatea berdintasunerako departamentu eta arloetan lantzeko eskatu zioten.


Donostian bezala, Bilbon ere elkarretaratzea egin zuten Trans Koordinakundeak deituta, eskaera berberak plazaratzeko. Gaurko, berriz, Gasteizen 7menos20 eta Las Invertidas taldeek deitu dute hitzordua, 13:00etan, Andra Mari Zuriaren plazan.